Kom binnen.
Je moet Debra ontmoeten.
Ik had 't in de winkel kunnen tekenen. - Ze is 'n grote basketbal-fan. Kom.
Zal ik 'n gesigneerde bal achterlaten? - Nee, dit wordt leuk. Let op.
Wie is je favoriete basketballer? - Michael Jordan.
Oud-basketballer. - Larry Bird.
Hij speelde voor de Lakers. - Wilt Chamberlain.
Dit is mijn huis niet.
Zo zit het. - Geef m'n boek terug.
Wil je wat eten?
Hallo. Ik ben Ray. Ik woon hier met m'n vrouw Debra.
Ze is een geweldige moeder en ze bestiert ons hele huishouden.
We hebben een dochter, Ally, en een tweeling van twee.
Maar daar gaat het niet over.
M'n ouders wonen tegenover ons. Inderdaad.
En m'n broer woont daar ook.
Niet iedereen krijgt een lopende band, maar ik wel, want...
ledereen houdt van Raymond.
Dat joch van Simmons heeft 'n grapje verkocht aan Reader's Digest.
Leuk voor hem. - Dat zijn 50 dollar.
Waarom kan jij zoiets niet doen? - Ik ben een schrijver.
De krant betaalt me ervoor. - Ik heb 't niet over je sportcolumn.
Ik heb 't over bijverdiensten.
Grapjes schrijven als bijverdienste. - Voor 'n extraatje.
Lamskoteletjes. - Ik moet thuis nog eten. Nou, goed dan.
Bedankt voor je advies.
Ik schrijf niet voor Reader's Digest. - Je hebt 't geld nodig.
Ik heb 't over bijverdiensten.
Mam, waar is de... - de mintgelei. Wacht even. Hier.
We hebben 't wel over de Digest.
Er komt wat bij kijken om 'n compleet boek op postzegelformaat te zetten.
Dat is pas schrijven. - Zo kan 't wel weer.
Als je er zo weg van bent, schrijf zelf wat.
Wat bedoel je? - Hij heeft gelijk.
Ga zelf schrijven. Het is 'n goed idee. - Vind je?
Schrijf wat voor Reader's Digest. Ik ga thuis doen of ik honger heb.
Nog even dat koteletje.
De Reader's Digest. Daar staan soms goeie grappen in.
Wat zijn jullie aan 't kijken? - Zingen in 't Dorp der Dwazen.
Weet je wat? Het is nu 's morgens en 's avonds. Twee keer zo dwaas.
We moeten de kabel opzeggen.
Ga je pyjama alvast aantrekken.
Robert is er nog.
Wat kom je doen? - Een vermoeden verifiëren.
Wat is er?
Ik denk Michael me niet meer zo mag. - Hoe kom je daarbij?
Hij is niet zoals Geoffrey. Ik vind hem een beetje afstandelijk.
Je weet dat Michael 'n baby is, hè? - Het is maar een gevoel.
Politie-instinct. Hij moet me gewoon niet.
Attentie. Raad eens van wie er iets gepubliceerd is?
De postbode bracht me roem en fortuin.
De Reader's Digest. Een oplage van 27 miljoen in 19 talen.
Overal ter wereld slaan de lezers op dit moment pagina 64 open.
De rubriek Humor in uniform.
Waar wachten jullie nog op?
Hoe is je dat gelukt?
Wist jij hiervan? - Dacht je echt dat hij dat alleen kon?
Het is een grote kleuter.
Marie was m'n typemiep. - Noem me niet zo.
Waarom lees je het niet even voor? - Dat is niet nodig, pap.
We lezen het zelf wel. - Jij kunt zo mooi voordragen.
Tijdens onze eerste trainingsweek... - Luider en grappiger.
Wees onze sergeant ons... - Ga staan.
Overeind. Goed zo.
Wees onze sergeant ons op 't belang van een zogenaamde 'Sir-sandwich'.
'Sir, ja, sir.' 'Sir, geen idee, sir.'
Een paar dagen later vroeg 'n kolonel wat ik deed.
Met de 'Sir-sandwich' zei ik: Sir, oliecontrole, sir. Van de jeep, Sir.
Sir, bandencontrole, sir. De kolonel lachte en zei: Ik waardeer je respect.
Maar ik hoef geen driedubbele sandwich.
Waar gebeurd.
Wat vind je ervan, Ray? - Het is ijzersterk, pap.
Dat is niet alles. Kijk eens.
Een cheque van 300 dollar.
Hij is echt, anders zou ik m'n typemiep niet kunnen trakteren.
Elke keer als je me zo noemt, kost dat je 300 dollar.
Michael heeft met melk gegooid.
Geweldig. Dat kan ik ook insturen. Ondeugende baby's doen 't goed.
Tieners zijn vaak timide en onhandig.
Overslaande stem, 'n kop vol puistjes en angst voor alles in 'n jurk.
Dit gold zeker voor m'n zoon Roy. - Schrijf je over mij?
Er staat 'Roy'. - Bedankt hoor, pop.
Dat is nou artistieke vrijheid.
Het gaat over mijn kind, maar 't moet herkenbaar zijn.
Ik moet schrijven als de Gewone Man. - Dat ben jij.
Het moet Debra en Marie iets zeggen. En die ingesneeuwde Zweed.
Hem zeker. Luister. Ik moet over een uur een column af hebben.
Ik zie je straks.
Roy had net als alle tieners last van opspelende hormonen.
Daardoor had hij moeite met studeren.
Hij is de Gewone Man.
Stel je voor dat iedereen was zoals Frank Barone.
Wat zouden de steakhouses blij zijn.
Hou de Gewone Man hier even weg.
Hoe moet ik dat doen? - Hoe vangt een koe een haas?
Waar gaat je column over?
Ik ga ervandoor.
Over de Giants, pap.
Ga maar verder. Stoor je niet aan mij.
Dit is het moeilijkste, hè? - Wat?
Dat. Die lege pagina. Hij staart je aan en drijft de spot met je. Daagt je uit.
Hij stoort je, valt je lastig. - Ik kan het me voorstellen.
Toe maar. Schrijf. Overwin de lege pagina. Ik ben er niet.
Moet je niet inspringen?
Wil je niet beginnen aan je verhaaltje? - Geen haast. Het ligt te rijpen.
Laat het niet bederven, pap. Kom op. Doe er wat mee.
Ik vraag het je als 'n trotse ouder. - Je hebt gelijk. Ik moet beginnen.
Weet je, Ray.
Toen ik met pensioen ging, dacht ik: Dat was 't.
Soms zit ik te zitten en denk: Ik heb geen nut meer.
Maar dat schrijven geeft me 'n doel. Ik kan 't niet uitleggen.
Maar voor het eerst sinds jaren voel ik me goed.
Dat is mooi, pap. Ik ben blij voor je. - Ik heb 't aan jou te danken.
Jij bent een schrijver. Ik keek naar jou en zag wat ik in me had.
Nu weten we van wie jij je talent hebt.
Kom maar op. Laat zien wat je kan.
Wist je dat Mark Twain z'n zoon schrijver was?
Weet je hoe ze hem noemden? Tjoeke-Tjoeke.
Tjoeke-Tjoeke Twain.
Die stond ook in de Digest.
Heb je honger?
Hoor je niet op je werk te zijn? - Dat was ik ook. Totdat pap kwam.
Ik was aan 't lunchen met de jongens, komt hij langs.
Gaat ie ons vertellen hoe je moet schrijven.
Toen ik wegging, gaf hij ons les in alliteratie.
Dus ben ik gevlucht voor die verdomde vader van me voor ik 'm vermoordde.
Kijk eens naar m'n handen. Daar kon ik vroeger alles mee.
En nu...
ben ik 'n vetklep.
Je moet met hem praten. - Hij luistert niet.
Dacht je dat ik dit wil? Ik heb m'n eigen leven.
Ik zou net zo goed Franse les kunnen nemen.
Dat zou je nooit doen. - Dat zullen we nooit weten.
Nee, jij moet er iets aan doen.
Het is jouw probleem. - Hoezo? Wat heb ik gedaan?
Jij bent toch de schrijver? Hij wil jouw goedkeuring.
Ga met je vader praten. - Ben je gek? Hoe verzin je het?
Hé, Ray. Daar ben je.
Je vrienden zijn helemaal gek van computers.
Ik begrijp dat enthousiasme niet.
Misschien komt 't door al die Internet-porno.
Praat met je vader.
Hopelijk ben je tevreden. Ik ben 'n inktzwam.
Dat geschrijf. Ik ben blij dat je het hebt ontdekt. Een hobby is oké.
Bedoel je de Digest?
Ik geef je 1000 dollar als je dat niet meer zegt.
Goed dan. Test. Test.
Luister eens. Ik vind dat we eerlijk tegen elkaar moeten zijn.
Ik ben blij dat je dat zegt, want er was iets wat ik je niet durfde te vragen.
Ik denk er 't mijne van, door Frank Barone.
Mijn mening over van alles.
Infomercials, 't nieuwste autoluchtje, snelkookrijst.
Het staat er allemaal. - Inderdaad.
Wat moet ik ermee?
Je wou toch eerlijk zijn? Dit lijkt me een goede column voor je krant.
In mijn krant? - Laat het je hoofdredacteur lezen.
Aan mijn hoofdredacteur? - Alvast bedankt.
Zeg maar dat ik uitkijk naar z'n commentaar.
Het gaat er niet meer af.
Ik ga me de komende maanden schuilhouden.
Dus als m'n vader me komt zoeken, weet je niet waar ik ben.
Jij moet bemiddelen. Dat zou ik ook doen.
Mijn ouders wonen in Connecticut. - Ik wil er best heen.
Hij vindt me nooit in Connecticut.
Waarom speel je nu weer verstoppertje?
Kijk maar. - Ik denk er het mijne van.
Wat is dit? - Z'n column.
Hij wil dat ik 't aan m'n hoofdredacteur geef.
'Vroeger hoorde je krekels, nu 't auto-alarm.
Wat zal er na 't auto-alarm komen? ' Wat betekent dat in hemelsnaam?
Het loopt uit de hand met hem.
Ik hou van de geur van een pasgeverfde kamer.
Maar uiteindelijk kun je behang toch makkelijker schoonhouden.
Oké, dat klopt. Maar daar kan ik toch niet mee aankomen?
M'n baas verscheurt het. - Je moet 't hem toch maar geven.
Zodat ik 'n flater sla?
Dan krijg ik ontslag, ga jij weer werken en blijf ik bij de kinderen.
Daar trap ik niet in, Delilah.
Lever het zonder naam in bij je baas.
Dan krijg je eerlijk commentaar. Dat geef je aan je pa en 't is voorbij.
Dat is geen slecht idee. M'n baas zal 't waardeloos vinden.
Ik doe het. Ik ga het doen. - Goed zo.
Vertel nog eens van die ouders die helemaal in Connecticut wonen.
Er was eens... - Langzamer.
Er was eens... - Luider en grappiger.
Hé, leuk dat je kon komen. Kom erin. - Waarom?
Kom nog 'n keer met Michael spelen.
Probeer 't nog eens. - Het lijkt me beter van niet.
Ik vind 't heel erg dat je denkt dat je neefje je niet mag. Kom binnen.
Ga even zitten.
Het is niet erg. Het is oom Robbie maar.
Hoe gaat 't ermee?
Zal oom Robert je een verhaaltje voorlezen?
Hij valt toch wel mee.
Kleine konijntjes hebben veel plezier ze huppen rond als geen ander dier
Kijk Michael en mij eens.
Jij en Michael? Je bedoelt jij en Ge...
Je hebt... Dat is Michael.
Je hebt de column gelezen. Nee, ik heb dat niet geschreven.
Ik heb 't alleen maar doorgegeven voor 'n volslagen vreemde.
Had je iemand op de andere lijn of ben je ontploft?
Oké, het spijt me. Inderdaad. Het spijt me heel erg. Dag.
Lelijk. Dat klonk heel lelijk.
Hoe is 't met je? Heb je honger?
Dat stuk over tapioca moet af.
Of je 't leuk vindt of niet. - Het is welletjes.
Ik ga even liggen. Onder de auto.
Wat is er aan de hand? - Niets.
Ik heb vandaag m'n redacteur gesproken.
En? - Ze kunnen geen columnist gebruiken.
Ik hoef niet in vaste dienst. Ze zouden m'n stukjes af en toe kunnen plaatsen.
Ze zeiden dat ze al zoiets als dat van jou hadden.
Wat lijkt er in je krant op mijn stuk? - Qua toonzetting. Dat zei hij.
Hij zit gewoon uitvluchten te zoeken. Is 't soms een mafkees, of zo?
Nee. Hij vond 't gewoon niks.
Wat zei hij dan precies? - Dat weet ik niet.
Je hebt hem net gesproken.
Je wilt 't niet horen. - Dat bepaal jij niet. Dat doe ik wel.
Vertel me wat hij zei. - Hij vond 't beschamend.
Hij vond 't beschamend.
Wat zei hij nog meer?
- Hij vond 't amateuristisch.
Het spijt me, pap. - Het geeft niet.
Je moet niet op hem afgaan. Wat weet hij nou? Het is een mafkees.
Je haalt de krant niet. Wel de Digest.
Amateuristisch? - 27 miljoen mensen in 19 talen.
Mensen lezen dit nu in Duitsland en Japan.
Er is geen hond die de krant leest.
Ik voelde me zo goed. Nu weet ik 't niet meer.
De Digest. Stuur het daarnaartoe. - Dat heb ik gedaan.
Zij vonden 't ook niks. Daarom heb ik jouw stomme krant geprobeerd.
Toe nou, je kunt niet zomaar opgeven. Je hebt die verhaaltjes over Roy nog.
Waar is de Gewone Man gebleven? Er liggen nog zoveel ideeën te rijpen.
Die moeten eruit, anders ontplof je.
Je hebt gelijk. Ik heb ideeën. Met wie kan ik die delen?
Je hebt altijd nog... - M'n familie.
Ik dacht meer aan hotelgasten, mensen bij bushokjes, kantoorpersoneel.
Wacht, hier heb ik er één.
Poëzie. Kom terzake.
Wie brengt daar wat tegen in?
Wat dacht je van gedichten die niet eens rijmen? Dat noem ik luiheid.
Mijn taak zit erop.
Zeg 't maar, mensen. Zeg je 'septisch' of 'sceptisch'?
Daar ben jij geniaal in. Ik ga 't nieuws aan iedereen vertellen.
Wat vond jij van m'n column?
Ik vond hem geweldig.
De Amish. Vriend of vijand?